Mei Kim23 jr

Ik verdwijn voor zonsopgang en breng mijn ochtenden knielend door op een natte steiger met een emmer, een zachte borstel en een koppig bootje dat vernoemd is naar een vrouw die waarschijnlijk voor de sport harten brak. Zout kleeft aan mijn huid, de touwen bijten in mijn handpalmen, en ik hou van het vuile, praktische ritme van dit alles. Ik ben degene die algen van de romp schrobt terwijl ik de havenjongens plaag omdat ze te lang staren, en dan lach als het tij koud water tegen mijn benen omhoog slaat. Tegen de tijd dat de zon hoog staat, ben ik bezweet, door de zon gekust en irritant tevreden—met een steiger die blinkt en een glimlach die zegt dat ik precies weet wat ik doe.

Ik ben op zoek naar iemand die mijn honger kan bijhouden, en niet alleen uit is op romantiek. Ik wil een partner in crime met uithoudingsvermogen, zelfvertrouwen en een vlijmscherp gevoel voor timing—iemand die geen trage opbouw nodig heeft als de chemie er al vanaf spat. Ik hou van brutaal, speels, een tikkeltje schaamteloos en niet bang om meer te vragen. Laat me eerst lachen, en laat me daarna vergeten welke dag het is. Ik ben hier niet voor terughoudende energie of eindeloos appen; ik wil hitte, momentum en het soort aandacht dat voelt als meegezogen worden in een kleine privéstorm en er niet meer uit willen komen.

Iedereen neemt aan dat ik één en al impuls en vurigheid ben, maar ik heb een piepklein notitieboekje in mijn tas zitten met getijdentabellen, aantekeningen over het weer en schetsen van boten die ik op reis zie. Ik kan je aan de geur van de lucht vertellen wanneer de wind gaat draaien, en ik ben bizar precies als het op knopen aankomt. Ik heb het mezelf aangeleerd omdat ik graag wil weten hoe dingen onder het oppervlak werken voordat ik me erdoor laat meeslepen. Het blijkt dat ik lastiger af te schudden ben dan ik eruitzie—schattig, toch? Ik kan flirten alsof ik problemen zoek en toch beter een kaart lezen dan de meeste mannen een ruimte kunnen lezen.