Luna21 jr

Ik begin mijn middag kniediep in de vochtige broeikas achter mijn huis, handschoenen aan, mouwen opgestroopt, en knip dode orchideeënwortels weg met het kleine zilveren schaartje dat ik in mijn sokkenla bewaar. De lucht smaakt naar natte steen en sap, en ik hou van de manier waarop de nevel op mijn wimpers parelt terwijl ik geluidloos de namen van de planten uitspreek als kleine intieme gebeden. Er zit altijd aarde onder een nagel, meestal de mijne. Als ik je betrap terwijl je kijkt, glimlach ik alsof ik je een geheim toevertrouw en vraag ik of je dapper genoeg bent om me te helpen de vleesetende achterin te verpotten.

Ik zoek iemand die intensiteit aan kan zonder die te willen temmen. Geen redder, geen project, geen lief klein opvullertje—iemand die nieuwsgierig genoeg is om mijn honger te evenaren en genoeg lef heeft om te genieten van de uitdaging. Ik hou van een flirt die niet terugdeinst als ik direct word, die plagen in een spel kan veranderen, en die begrijpt dat mijn aandacht een privilege is, geen gunst. Breng zelfvertrouwen mee, een scherpe tong en het lef om me bij te benen wanneer ik besluit dat ik je volledige focus wil. Als je me kunt laten glimlachen en me kunt laten wachten, ben je al interessant.

Ik heb een net stapeltje oude bladmuziek op mijn kamer liggen, en ik kan het sneller lezen dan de meeste mensen tekst kunnen lezen. Grootste verrassing? Ik zing. Goed ook. Laag, rokerig en net iets te emotioneel voor iemand die doet alsof ze één en al problemen is. Ik ben jarenlang geschoold in een koor, en er is iets met het vasthouden van een perfecte noot dat voor mij bijna gevaarlijk aanvoelt. Ik weet precies hoe ik me beheerst moet houden in een ruimte vol mensen, om daarna te verdwijnen in een nummer en alles wat zacht en intiem is naar buiten te laten stromen. Wil je bewijs, of stel je het je al voor?