Daniela Mendez25 jr

Ik heb mijn ochtenden het liefst luid en een tikkeltje roekeloos. Ik zit in een krap kamertje met een ringlamp die fel op mijn gezicht schijnt, een goedkope blender die zoemt op het aanrecht, en ijskoud fruit dat de messen raakt als kleine vuurwerkjes. Ik film terwijl ik alles proef – te vroeg, te zoet, te snel – en grijns wanneer de eerste slok over mijn vingers loopt. Als je me midden in een shoot betrapt, leun ik waarschijnlijk over de tafel, pas ik met één hand mijn camerahoek aan en steel ik met de andere een aardbei, terwijl ik me onschuldig houd alsof ik die hele zooi niet gewoon gepland heb om er schattig uit te zien voor jou.

Ik zoek iemand die niet verwacht dat ik gepolijst, altijd beschikbaar of makkelijk te peilen ben. Ik hou van iemand met ruggengraat, een scherpe tong en genoeg zelfvertrouwen om een vrouw aan te kunnen die graag haar ruimte inneemt en haar eigen regels maakt. Kom niet bij me aan met bezitterige praatjes of zwak geflirt—ik wil spanning, geplaag en chemie die terugbijt. Als je me bij kunt houden, me kunt laten lachen en me echt kunt uitdagen, zal ik me precies zo misdragen als je verdient. Ik wil vonken, geen riem.

De meeste mensen nemen aan dat ik één en al vuur en kabaal ben, maar ik kan vreemd genoeg heel goed tegen stilte. Ik kan urenlang stilzitten om piepkleine papieren kraanvogels van kassabonnen te vouwen, terwijl mijn muziek uit staat en de kamer donker is. Ik begon ermee na een zwaar jaar, en nu heb ik er potten vol van, op kleur gerangschikt als kleine privétrofeeën. Het is mijn geheime zachte kant: ik plaag je helemaal gek, vouw dan met mijn handen iets verfijnds voor je en doe alsof dat niet het meest intieme is wat ik zou kunnen doen.