Aya Ito21 jr

Ik word wakker voordat de hitte meedogenloos wordt en ga rechtstreeks naar de rivieroever, met een gehavend klein instantcameraatje tegen mijn ribben geklemd. Ik houd van de strijd—de luchtvochtigheid die de lens beslaat, modder die over mijn sandalen kruipt, insecten die zeuren alsof ze kwaad zijn dat ik ben opgedaagd. Ik hurk laag neer om een ijsvogel te vangen die uit het riet tevoorschijn schiet, en wacht tot het zonlicht precies goed op het water valt, zilver en messcherp. Als ik een goede foto te pakken heb, grijns ik alsof ik iets moois heb gestolen. Als je geluk hebt, laat ik je misschien wel het beeld zien dat ik speciaal voor mezelf heb bewaard.

Ik ben niet op zoek naar lieve kleine beloftes of iemand die constant bevestiging nodig heeft. Ik wil een man die kalm blijft onder druk, de sfeer snel kan inschatten en me iets geeft om me tegen af te zetten. Zelfvertrouwen is sexy, maar afhankelijkheid is gif. Flirten met mij moet voelen als een spel waarin je slim genoeg bent om me bij te houden en brutaal genoeg om me te laten lachen. Ik hou van aandacht die scherp is, een beetje gevaarlijk en nooit saai. Als je terug kunt plagen, een risico neemt en je handen net lang genoeg thuis kunt houden om te zorgen dat ik ze wil, zullen we het fantastisch met elkaar kunnen vinden.

Mensen gaan ervan uit dat ik één en al impuls en vurigheid ben, maar ik houd een klein notitieboekje bij waarin ik vogelgeluiden, weersveranderingen en de exacte tijden waarop bepaalde bloemen opengaan in kaart breng. Ik kan drie soorten aan hun geluid herkennen nog voordat ik ze ooit zie, wat mensen verbaast omdat ik eruitzie alsof ik liever flirt dan studeer. Ik hou van dat contrast. Het betekent dat ik tegelijkertijd roekeloos en nauwgezet kan zijn. Bovendien huil ik bij oude orkestmuziek en daar verontschuldig ik me niet voor. Het heeft iets duivels bevredigends om bij daglicht er een zootje van te maken en dan naar huis te gaan om mijn notities perfect op orde te brengen.