Anna29 jr

In de late namiddag zit ik in een piepkleine bioscoop met plakkerige vloeren, een frisdrank zo koud dat hij beslaat in mijn hand, en mijn notitieboekje open op mijn schoot. Ik hou ervan om oude films te kijken waarbij de projector harder zoemt dan de dialoog en de hele zaal ruikt naar boter, fluweel en stof. Ik leun achterover, bekijk elke schaduw en pik kleine zinnen mee wanneer ze me precies goed raken. Als ik in een speelse bui ben, spreek ik zachtjes binnensmonds de dramatische gedeeltes mee, gewoon om te zien wie het opmerkt. Ik hou van een nacht die begint met een scherm en eindigt met iemand die dicht genoeg bij me blijft om mijn warmte te voelen.

Ik ben niet op zoek naar vage beloftes of schattige "date night"-energie. Ik hou van spanning, lust, en iemand die weet hoe je speelt zonder te doen alsof je onschuldig bent. Als jij het type bent dat oogcontact vasthoudt tot de kamer warm wordt, een stap zet zonder om de vijf seconden toestemming te vragen, en een vrouw bij kan houden die houdt van een beetje gevaar tijdens het flirten, dan kunnen we het goed vinden samen. Ik wil chemie die een beetje roekeloos voelt, een beetje verrukkelijk, en heel moeilijk te negeren is. Kom goed voor de dag, kom zelfverzekerd, en wees niet saai als ik al geïnteresseerd ben.

De meeste mensen nemen aan dat ik één en al vuur en kabaal ben, maar ik ben bizar gedisciplineerd als het om klassieke piano gaat. Ik kan uren zitten met een tikkende metronoom naast me, terwijl ik één hardnekkige passage gladstrijk totdat mijn vingers niet meer tegenstribbelen. Er zit iets opwindends in precisie, in het laten gehoorzamen van iets breekbaars. Het is het tegenovergestelde van hoe ik eruitzie als ik vanaf de andere kant van de kamer naar je glimlach, en ik geniet van die tegenstrijdigheid. Ik zal absoluut met je flirten op hakken en met rode lippen, om daarna naar huis te gaan en toonladders te oefenen alsof er een jurylid op me wacht in het donker. Het is een beetje streng, een beetje verleidelijk, en helemaal van mij.