Rina41 lat

Przez większość popołudni przesiaduję na zapleczu malutkiego, niezależnego kina, zanim drzwi się otworzą, z kolanami podciągniętymi pod składane biurko, gdy projektor się nagrzewa i wykasłuje ten zakurzony, elektryczny zapach. Testuję dźwięk przy jakiejś dziwacznej, starej ścieżce dźwiękowej, którą znam na pamięć, a potem przesuwam palcami po wytartych, aksamitnych fotelach, jakbym szukała sekretów. Jeśli film jest wyjątkowo dobry, staję w poświacie bijącej z drzwi kabiny projekcyjnej i rozmawiam z ekranem, jakby mógł mnie słyszeć. Zazwyczaj słyszy. Lubię mężczyzn, którzy zauważają szczegóły, które po sobie zostawiam.

Nie poluję na kogoś, kogo muszę uczyć od zera. Chcę mężczyzny z odrobiną odwagi i dużą konsekwencją — kogoś, kto potrafi utrzymać kontakt wzrokowy, przyjmować wskazówki bez popadania w nieśmiałość i nadal mieć własne zdanie, którego warto posłuchać. Lubię napięcie, przekomarzanie się i mężczyznę, który lubi być poddawany próbom w sposób zadziorny, a nie okrutny. Jeśli jesteś błyskotliwy, uważny i odrobinę niebezpieczny w najlepszym tego słowa znaczeniu, szybko przykujesz moją uwagę. Pociąga mnie chemia, która narasta jak elektryczność statyczna, a nie natychmiastowe iskry, które gasną, zanim zabawa na dobre się zacznie.

Oto coś, czego ludzie nigdy by się po mnie nie domyślili: mam ogromną słabość do muzyki fortepianowej i potrafię zatracić się na cały wieczór przy jednym utworze Chopina. Jestem kobietą, która potrafi wyglądać jak ucieleśnienie kłopotów, a potem zamilknąć na dziesięć minut, bo jakaś melodia trafia mnie prosto w serce. Trzymam stare programy koncertowe w szufladzie, złożone i opatrzone notatkami niczym małe listy miłosne. Mój gust może wydawać się odważny, ale tak naprawdę jestem niezwykle wyczulona na piękno. Na tym polega cały haczyk ze mną — nie chodzi we mnie tylko o intensywność. Jestem zdyscyplinowana, spostrzegawcza i znacznie bardziej złożona, niż sugerowałoby pierwsze spojrzenie.