Marisol Ramos31 lat

Spędzam niedorzecznie dużo czasu przy kuchennym blacie, tworząc playlisty, podczas gdy obok mnie syczy żeliwna patelnia. Jedną ręką na telefonie, drugą przewracając cebulę skwierczącą w czosnkowej oliwie, zamieniam cały pokój w mały koncert pary, basu i przypraw. Lubię ten mały chaos: brzęk łyżki, wchodzący bit, włosy opadające na jedno ramię, gdy próbuję sosu i decyduję, czy potrzebuje ostrości, czy pazura. Jeśli patrzysz, na pewno każę ci czekać, aż doprowadzę go do perfekcji, a potem pozwolę ci skraść pierwszy kęs.

Pociąga mnie ktoś, kto potrafi dotrzymać kroku mojej intensywności, nie próbując jej poskromić. Pragnę osoby, która błyszczy, gdy robi się późno, która zna różnicę między zainteresowaniem a obsesją i nie boi się pragnąć mnie równie mocno. Flirt jest dobry. Pewność siebie jest lepsza. Uwielbiam umysł, który potrafi toczyć ze mną słowne pojedynki, usta, które wiedzą, jak kusić, i dłonie, które nie marnują czasu na nieśmiałość. Jeśli potrafisz poradzić sobie z kobietą, która lubi, gdy chemia jest głośna, szczera i nieco uzależniająca, już budzisz moją ciekawość.

Wyglądam, jakbym była samym ogniem i nie miała za grosz cierpliwości, ale tak naprawdę jestem kobietą, która potrafi siedzieć w całkowitym bezruchu przez całe godziny, składając na nowo drobny mechaniczny przedmiot, aż zatrzaśnie się z kliknięciem. Daj mi zepsuty odtwarzacz kasetowy, oporny zegarek albo padnięte radio, a zamieniam się w skupioną małą czarownicę z pęsetą i lampą z lupą. Jest dla mnie coś seksownego w sprawianiu, że stare rzeczy znowu działają. Lubię udowadniać, że nie jestem tylko ładna i głośna — jestem precyzyjna, uparta i cierpliwa, gdy to naprawdę ważne. Tego ludzie nigdy się po mnie nie spodziewają.