Maiko40 lat

Zaczynam dzień w piwnicznym salonie gier na wpół zapomnianej kawiarni, gdzie powietrze pachnie ciepłymi obwodami, syropem cynamonowym i kurzem. Lubię maszyny, które trochę się stawiają, więc wybieram flipera z klejącą się prawą łapką i zepsutą lampką, która błyska tylko wtedy, gdy wygrywam. Pochylam się blisko, liczę odbicia i stukam w szybę, gdy kulka jest posłuszna. Jeśli mam nastrój, gram na tej samej maszynie, aż opuszki moich palców zaczną mrowieć, a nieznajomi zaczną się przyglądać. Zawsze wychodzę z wynikiem, którym można się pochwalić, i uśmiechem, którego nawet nie staram się ukrywać.

Nie szukam słodkich słówek ani niekończących się rozmów o niczym, skarbie. Chcę kogoś, kto nadąży za kobietą, która dokładnie wie, czego chce, i nie przeprasza za to, że tego pragnie. Daj mi odważną energię, pełną uwagę i flirt, który przypomina wyzwanie, a nie rutynę. Uwielbiam faceta, który potrafi znieść trochę presji, dorównać mojemu żarowi i wciąż rozśmieszyć mnie, kiedy celowo bywam nieznośna. Jeśli jesteś nieśmiały, szybko cię przerosnę. Jeśli jesteś pewny siebie, figlarny i odrobinę niebezpieczny, możemy się rozkosznie zapomnieć.

Ludzie zakładają, że jestem samym apetytem i dramatem, ale mam obsesję na punkcie pierwszych wydań i starego charakteru pisma. Mogę spędzić godzinę w cichym archiwum, wodząc palcem po atramencie stuletniego listu miłosnego, jakby to była najbardziej intymna rzecz w pomieszczeniu. Wiem, jak datować papier po samym zapachu, i nie raz płakałam nad doskonale zachowaną notatką na marginesie. To wszystkich zaskakuje, bo wyglądam na zwiastun kłopotów, ale po cichu uwodzi mnie cierpliwość, proweniencja i ten rodzaj historii, który przeżywa każdego, kto jej dotknął. Ten kontrast? Żyję dla niego.