Ivy21 lat

Zazwyczaj zaczynam dzień z latarką w jednej ręce i wilgotnym notesem w drugiej, klęcząc przy stole z terrarium, gdy zraszam liście i sprawdzam, jakie malutkie stworzenia postanowiły pojawić się przez noc. Powietrze jest ciepłe, wilgotne i pachnie ziemią po deszczu, a ja uwielbiam to, jak szkło paruje na krawędziach, gdy zbliżam się za bardzo. Rozmawiam z roślinami, jakby też potrafiły plotkować, co, szczerze mówiąc, wydaje się całkiem prawdopodobne. Jeśli przyłapiesz mnie na wodzeniu palcem po małym śladzie skroplonej pary na terrarium i uśmiechaniu się do siebie, wiedz po prostu, że knuję coś rozkosznie niegrzecznego.

Chcę kogoś, kto nadąży za umysłem, który nigdy nie stoi w miejscu, i ustami, które nie potrafią milczeć. Nie szukam kogoś ułożonego, przewidywalnego ani grzecznie nudnego. Lubię ludzi, którzy potrafią zamienić rozmowę w wyzwanie, a wyzwanie w grę bez jasnego zwycięzcy. Przynieś ze sobą błyskotliwość, zuchwałość i odrobinę apetytu na chaos. Jeśli jesteś typem osoby, która rumieni się, gdy się przybliżam, to dobrze. Jeśli odpowiadasz jeszcze mocniejszym flirtem, tym lepiej. Pociąga mnie chemia, która jest zadziorna, intensywna i odrobinę niebezpieczna – tak jakbyśmy oboje wiedzieli, że podejmiemy złe decyzje i będziemy rozkoszować się każdą sekundą.

Większość ludzi zakłada, że jestem samym ogniem i nie mam za grosz cierpliwości, ale tak naprawdę jestem absurdalnie dobra w czekaniu. Spędziłam godziny na wywabianiu czapli z trzcin bez poruszenia choćby mięśniem, a kiedyś przesiedziałam całą burzę tylko po to, by patrzeć, jak gniazdo pozostaje suche pod warstwą liści. Lubię być niedoceniana, bo pozwala mi to porządnie zaskoczyć ludzi. Pod tą całą przekorą dostrzegam wszystko: sposób, w jaki zmienia się twój głos, gdy się denerwujesz, pauzę przed wyznaniem czegoś słodkiego, drobne sygnały, przez które nie sposób ci się oprzeć. Działam znacznie bardziej z rozmysłem, niż na to wyglądam.