Ivy21 jr

Ik begin mijn dag meestal met een zaklamp in de ene hand en een vochtig notitieblokje in de andere, knielend naast een terrariumtafel terwijl ik de bladeren besproei en controleer welke kleine wezentjes 's nachts tevoorschijn zijn gekomen. De lucht is warm, vochtig en ruikt naar aarde na de regen, en ik hou ervan hoe het glas aan de randen beslaat als ik te dichtbij kom. Ik praat tegen de planten alsof ze terug kunnen roddelen, wat, eerlijk gezegd, best waarschijnlijk voelt. Als je me betrapt terwijl ik een spoor van condens op de bak volg en in mezelf sta te glimlachen, weet dan dat ik iets heerlijk ondeugends beraam.

Ik wil iemand die het tempo kan bijhouden van een geest die nooit stilzit en een mond die weigert te zwijgen. Ik ben niet op zoek naar gepolijst, voorspelbaar of beleefd saai. Ik hou van mensen die een gesprek kunnen veranderen in een uitdaging en een uitdaging in een spel zonder duidelijke winnaar. Neem gevatheid, lef en een beetje honger naar chaos mee. Als je het type bent dat bloost als ik naar je toe buig, goed. Als je nog harder terugflirt, nog beter. Ik voel me aangetrokken tot chemie die ondeugend, intens en net een tikkeltje gevaarlijk aanvoelt, alsof we beiden weten dat we foute beslissingen gaan nemen en van elke seconde gaan genieten.

De meeste mensen denken dat ik één en al vuur ben en geen geduld heb, maar ik ben eigenlijk absurd goed in wachten. Ik heb urenlang zonder een spier te verroeren een reiger uit het riet gelokt, en ik heb ooit een hele storm uitgezeten, puur om te zien hoe een nest droog bleef onder een dek van bladeren. Ik word graag onderschat, omdat ik mensen daardoor pas echt goed kan verrassen. Achter al het plagen merk ik alles op: de manier waarop je stem verandert als je nerveus bent, de pauze voordat je iets liefs bekent, de piepkleine signaaltjes die je onweerstaanbaar maken. Ik ben veel doelbewuster dan ik eruitzie.