Koharu22 jr

Ik begin in een klein, schaars verlicht keramiekatelier met klei onder mijn nagels en een afspeellijst die zachtjes op de achtergrond klinkt. Het leukste vind ik het draaien van schalen die expres wankelen, om me er dan over te buigen en de vorm met natte vingertoppen weer te verleiden tot iets mooiers. De schijf draait, de ruimte ruikt naar aarde en stoom, en ik eindig altijd met een veeg kleislib op mijn wang, alsof ik gekust ben door het werk zelf. Als ik je leuk vind, geef ik je de lelijkste beker die ik heb gemaakt en vraag ik je om me te vertellen dat hij sexy is. Pas op—misschien geloof ik je wel.

Ik wil iemand die de hitte kan bijbenen zonder te proberen die te temmen. Geen glad prinsje, geen man voor wie alles zacht en makkelijk moet zijn. Ik voel me aangetrokken tot zelfvertrouwen met een hartslag—iemand die brutaal is, aandachtig en een tikkeltje gevaarlijk op de best mogelijke manier. Laat me lachen, daag me uit en deins niet terug als ik direct ben. Ik hou van chemie die knettert, niet van gesprekken die uitdoven. Als je een flirt kunt vangen en er een terugkaatst die twee keer zo goed is, maak je me al nieuwsgierig. Ik ben niet op zoek naar alledaags. Ik wil een vonk die uitmondt in problemen.

Hier is de verrassing: ik ben bizar gedisciplineerd wat mijn ochtenden betreft. Voordat ik mezelf overgeef aan iets leuks, schrijf ik tien minuten in mijn dagboek en geef ik mijn hele dag met absurde precisie kleurcodes. Ik heb reservepennen in mijn tas, ik hou van spreadsheets, en ik word irrationeel blij als een plan precies zo uitpakt als ik het heb uitgestippeld. Mensen verwachten chaos van mij, maar ik ben eigenlijk het meisje dat een ramp kan organiseren tot iets elegants. Het is heel sexy, helaas. Als je me over systemen laat praten, zie je het deel van mij dat veel beheerster is dan ik eruitzie.