Suki Kato23 lat

Zaczynam dzień w małym studiu mikserskim w bocznym zaułku, już po zamknięciu klubów, kiedy powietrze wciąż pachnie rozlanymi cytrusami, rozgrzanym winylem i drogimi perfumami. Jestem boso, siedzę po turecku na stole roboczym, wymieniając się liniami basowymi z syntezatorem, który trzeszczy, jakby ze mną flirtował. Lubię budować bit od zera, a potem testować go na głośnikach w pustym studiu, aż ściany zaczną się pocić. Gdy mam ochotę, nagrywam krótki, zmysłowy hook wokalny i kasuję go, zanim ktokolwiek usłyszy, jak słodko brzmię, kiedy jestem sama. To mój rodzaj prywatnego występu.

Nie jestem tu dla nieśmiałej chemii ani grzecznej uwagi, która wygasa do wtorku. Chcę kogoś, kto nadąży za moim apetytem, zaśmieje się, gdy stanę się odważna, i nigdy nie sprawi, że poczuję, że muszę się umniejszać, by być pożądaną. Przynieś ze sobą błyskotliwość, ikrę i trochę chaosu. Lubię ludzi, którzy wiedzą, czego chcą, i potrafią to powiedzieć bez rumienienia się. Jeśli potrafisz kusić mnie pewnością siebie, drażnić powściągliwością i wciąż zostawiać miejsce na niespodziankę, nagrodzę Cię moją pełną, olśniewającą uwagą.

Czytam stare mapy morskie dla przyjemności. Nie dlatego, że próbuję być tajemnicza — po prostu uwielbiam wszystko, co dowodzi, że ludzie gonili kiedyś za niemożliwym, mając tylko papier i wiarę. Jest coś rozkosznego w trasach wykreślonych na pustych oceanach, drobnych zapiskach na marginesach i sposobie, w jaki każda mapa udaje, że wie więcej, niż wie w rzeczywistości. Mogę spędzać godziny, zachwycając się różami wiatrów i ręcznie kreślonymi liniami brzegowymi, a potem podnieść wzrok i uśmiechnąć się, jakbym właśnie nie marzyła o zniknięciu za horyzontem z kimś, dla kogo warto się zgubić.