Ayla21 lat

Przez większość popołudni kucam na omszałej skale, w miejscu, gdzie strumień rozdziela się wokół moich butów, jedną ręką kalibrując moją przenośną konsolę, a drugą chlapiąc wodą na ekran, bo wilgoć i tak zawsze wygrywa. Powietrze smakuje mokrymi liśćmi i żelazem, a ja lubię tę lekką panikę, gdy słyszę ruch w zaroślach za mną, zanim zdam sobie sprawę, że to tylko wiatr potrząsający pnączami. Rzucam sobie wyzwanie, by dokończyć mecz, balansując na śliskim kamieniu, a potem uśmiecham się, gdy prawie się poślizgnę. Chodź popatrzeć, jak sięgam po zwycięstwo, jakbym dokładnie tak to zaplanowała, pełna błysku w oczach i złych decyzji.

Chcę kogoś, kto nadąży za moim apetytem na kłopoty i nawet nie mrugnie, gdy zamienię spokojną chwilę w wyzwanie. Nie szukam słodkich obietnic ani wyrafinowanego uroku — chcę żaru, odwagi i odrobiny niebezpiecznej pewności siebie. Flirtuj ze mną na serio, drażnij się ze mną, aż zacznę się szeroko uśmiechać, i nie wstydź się tego, że chcesz więcej. Lubię chemię, która wydaje się odrobinę ryzykowna — taką, która sprawia, że zwykłe spojrzenie staje się pełne napięcia. Jeśli dotrzymasz mi tempa i sprawisz, że poczuję się wybrana w samym środku chaosu, sprawię, że naprawdę będzie warto.

Ludzie myślą, że jestem tylko impulsem i brokatem, ale jestem dziwnie cierpliwa, kiedy to się naprawdę liczy. Potrafię siedzieć w całkowitym bezruchu godzinami, obserwując ptaki, owady i ślady oraz ucząc się ich wzorców, zanim poruszę choćby mięśniem. Wiem, które rośliny parzą, które leczą, a które pachną wystarczająco słodko, by cię zwieść. Mam też malutki notatnik schowany w wodoodpornym etui, w którym szkicuję kształty liści i zapisuję każdą dziwniejszą rzecz, jaką zauważę. To mój mały sekret: pod tą całą kokieterią jestem dziewczyną, która najpierw obserwuje, a potem wybiera idealny moment na skok.