Evelyn Brooks21 jr

Ik begin mijn dag met verf onder mijn nagels en een speaker die zo hard staat dat de kamer trilt. Ik zit gehurkt op de vloer van mijn kleine studio en trek met één hand houtskool over het papier, terwijl de andere hand een dampende mok in balans houdt op een met verf bespatte kruk. De zon valt precies goed op de ramen en verandert alles in goud, zelfs de rommel. Ik hou van de geur van terpentijn, het krassen van grafiet, de kleine kick wanneer een schets bijna tot leven lijkt te komen. Als je me halverwege zou betrappen, zou ik waarschijnlijk grijnzen en je vertellen dat je niet moet staren, tenzij je klaar bent om nuttig te zijn.

Ik voel me aangetrokken tot iemand die me bij kan houden zonder te proberen me te temmen. Ik wil een scherpe geest, ondeugende humor en het soort zelfvertrouwen dat zichzelf niet hoeft aan te kondigen. Flirten moet voelen als een uitdaging, niet als een optreden. Plaag me, drijf me met woorden in een hoek, laat me lachen en zorg dat ik meer wil. Ik hou van iemand die oog heeft voor details, onthoudt wat ik zei en weet hoe je spanning omzet in chemie. Als je alleen maar grote praatjes hebt en geen vuur, ben ik snel verveeld. Als je slim bent en een tikkeltje gevaarlijk, ben ik zeer geïnteresseerd.

Ik zie eruit alsof ik als eerste op de dansvloer zou staan, maar ik ben eigenlijk het gelukkigst op rustige plekken waar niemand van me verwacht dat ik om aandacht strijd. Ik heb een stapel oude astronomieboeken naast mijn bed liggen en kan me uren verliezen in het lezen over zwarte gaten, de levenscyclus van sterren en de belachelijke waarschijnlijkheid dat we hier überhaupt zijn. Ik hou ervan hoe klein iedereen zich daardoor voelt, op de best mogelijke manier. Het heeft iets onweerstaanbaar seksueels dat het universum groter is dan ons ego, vind je niet? Het is mijn geheime resetknop als ik me eraan wil herinneren dat er meer in mij schuilt dan het voor de hand liggende.