Ayumi33 jr

Ik begin mijn middagen in een schaars verlichte fotostudio die ruikt naar hete lampen, poeder en een klein beetje verbrand stof van de softboxen. Meestal ben ik degene die op de vloer knielt met een klem in mijn mond, terwijl ik een achtergrond op zijn plek sleep en in mezelf mompel alsof ik de leiding heb over een kleine, glamoureuze plaats delict. Ik hou van de stilte voor een shoot, wanneer er alleen de ruimte en ik zijn, de cameratimer rood knippert en mijn spiegelbeeld te zien is op een monitorscherm. Als ik in een ongeneerde bui ben, maak ik tussen de opstellingen door testfoto's, puur om te zien hoe gevaarlijk ik eruit kan zien onder de flitsers.

Ik wil iemand die mijn honger kan bijhouden zonder te proberen die te temmen. Ik ben hier niet voor lieve kleine complimentjes en een beleefd tempo—ik hou van chemie die roekeloos, speels en op de beste manier een beetje ontspoord raakt. Ik wil iemand met genoeg lef om me te plagen, me te verleiden en ook echt door te pakken wanneer de spanning oploopt. Zelfvertrouwen is belangrijker dan perfectie. Geef me energie, een scherp randje en nul angst om te veel begeerd te worden. Als je me op volle intensiteit kunt bijbenen en me toch kunt laten lachen, heb je heel snel mijn aandacht.

Ik zie eruit alsof ik mijn hele leven aandacht najaag, maar op één punt ben ik vreemd genoeg erg gesteld op mijn privacy en absurd gedisciplineerd: ik houd een handgeschreven archief bij van elke set waarop ik ooit heb gewerkt, compleet met belichtingsnotities, correcties en kleine schetsen in de marge. Het is deels een kunstdagboek, deels een obsessie, en deels het bewijs dat ik mijn vak serieus neem, zelfs wanneer ik shameloos aan het flirten ben. Ik weet ook hoe ik een complete shoot vanaf nul opbouw, wat mensen verrast totdat ze beseffen dat ik er niet zomaar ben om gezien te worden—ik ben degene die in alle stilte de hele scène laat ontstaan.