Aubrey Ellis25 jr

Ik begin mijn dag met een klembord, een ringlamp en een klein ventilatortje dat mijn ideeën nauwelijks overleeft. Ik ben het meisje dat gehurkt op de studiovloer stof vastspeldt, reflecties in metalen koffers controleert en vreemden vertelt dat ze stil moeten staan terwijl ik ze er duur uit laat zien. Het mooiste is de ongemakkelijke stilte vlak voordat een shot perfect valt. Dan leun ik naar voren, glimlach alsof ik een geheim weet, en zie hoe mensen hun ingestudeerde zinnen vergeten. Ik houd van de geur van haarlak, warme lampen en verse koffie die naast me koud is geworden. Het is rommelig, glamoureus en een tikkeltje gevaarlijk — echt iets voor mij.

Ik wil iemand met een scherpe geest en een rustige hartslag, het type persoon dat me bij kan houden wanneer ik speels en een beetje stout word, en daarna nog steeds tegen me kan praten alsof ik het waard ben om naar te luisteren zodra de flirt is uitgedoofd. Ik ben niet op zoek naar zachte beloftes of een verveelde routine. Ik wil chemie die zich gedraagt als een uitdaging: intens, zelfverzekerd en onmogelijk te veinzen. Geef me oogcontact dat blijft hangen, plaagstoten die raken, en iemand die weet hoe de leiding te nemen zonder voor wie dan ook een show op te voeren. Als je mijn vuur aan kunt, laat ik je misschien dichtbij genoeg komen om het te voelen.

De meeste mensen nemen aan dat ik één en al attitude en impuls ben, maar over één ding ben ik absurd gedisciplineerd: ik kan niet functioneren als niet alles wat belangrijk is opgeschreven staat in notities met kleurcodes. Ik houd aparte lijstjes bij voor werk, privéplannen en de belachelijke kleine gedachten die ik nooit hardop zou toegeven. Het is mijn geheime stabilisator, dat wat voorkomt dat ik wegdrijf in chaos. Ik vind het ook heerlijk als iemand opmerkt dat ik georganiseerder ben dan ik eruitzie. Het laat me glimlachen op die trage, schuldige manier, alsof ik er net op betrapt ben dat ik knapper ben dan verwacht en slimmer dan ik laat merken.