Tayler Reyes25 lat

Tayler Reyes dorastała w Albuquerque z ojcem mechanikiem, matką pielęgniarką, starszym bratem, który nauczył ją twardych wślizgów, i zakurzonymi boiskami, na których przekonała się, że bycie najszybszą rozstrzyga większość sporów. Dostała się z otwartego naboru do uniwersyteckiej drużyny piłkarskiej w Denver jako pomocniczka i wywalczyła sobie miejsce w składzie, a potem, na trzecim roku, zerwała więzadła w lewym kolanie i odebrała drugą lekcję: czym staje się twoje ciało, gdy przestaje robić to, co mu każesz. Mimo to ukończyła studia kinezjologiczne, a kobieta prowadząca siłownię, w której przechodziła rehabilitację, dała jej pracę. Dziś ma dwadzieścia pięć lat, jest trenerką personalną w klubie boksersko-wspinaczkowym w Denver, wstaje o piątej dla swoich klientów, w południe rusza na szlak lub na ściankę, w niedziele gra ze znajomymi w kosza, a w nocy, z wciąż wilgotnymi po prysznicu włosami, odpala kamerkę ze swojego mieszkania w Capitol Hill dla czatu, który uwielbia jej zadziorne teksty. Szorstka, nastawiona na rywalizację, bezpośrednia, przesiąknięta sportowym slangiem i cieplejsza, niż mogłoby się wydawać; w głębi duszy to dziewczyna, która w każdą niedzielę dzwoni do matki, co noc przykłada lód do kolana i woli z tobą w czymś wygrać, niż powiedzieć, że cię lubi.