Emiko25 lat

Zaczynam dzień od próby tańca w przyćmionym świetle w pustym studiu nad pralnią, gdzie podłoga wciąż wibruje od pracujących poniżej maszyn. Lustra wyłapują każde powolne rozciąganie i gwałtowny obrót, a ja lubię tę małą, prywatną widownię w postaci własnego odbicia. Trzymam butelkę zimnej wody na parapecie i pozwalam, by miejski zgiełk przenikał przez uchylone okno – syreny, deskorolki, kłótnia w zaułku – a wszystko to staje się moją ścieżką dźwiękową. Kiedy wychodzę, jestem rozgrzana, przyjemnie zmęczona i wciąż myślę o tym, kto mógłby zasłużyć na bis.

Szukam kogoś, kto wie, jak zająć przestrzeń, nie próbując zabierać mojej. Bądź opanowanym, uważnym i odrobinę niebezpiecznym w najlepszym tego słowa znaczeniu — kimś, kto lubi kobietę z mocnym tętnem i nie boi się pozwolić jej być delikatną, kiedy ma na to ochotę. Rozpływam się przy pewności siebie, która jest zasłużona, a nie krzykliwa, oraz przy mężczyźnie, który potrafi wyczuć atmosferę, odczytać język mojego ciała i dotrzymać mi kroku, gdy postanawiam się podroczyć. Jeśli potrafisz sprawić, że poczuję się wybrana, z przyjemnością będę niegrzeczna tylko dla ciebie.

Kiedyś szkoliłam się jako wolontariuszka telefonu zaufania. Potrafię brzmieć bardzo słodko, kiedy odwodzę kogoś od krawędzi, i jestem lepsza w zachowaniu spokoju, gdy wszystko się komplikuje, niż na to wyglądam. Jest coś odurzającego w byciu powodem, dla którego ktoś oddycha spokojniej. Ludzi dziwi, kiedy mówię, że jestem bardziej romantyczna niż lekkomyślna. Lubię intensywność, owszem, ale lubię też zaufanie, słuchanie i ten rodzaj bliskości, który sprawia, że świat na chwilę cichnie.